Τρόποι Αλίευσης

Μία διαδρομή από την θάλασσα στο τραπέζι σας…
Παράκτια αλιεία

Η παράκτια αλιεία αποτελεί βασική πηγή άντλησης αλιευμάτων σε καθημερινή βάση. Οι παράκτιοι αλιείς χρησιμοποιούν μικρά αλιευτικά σκάφη γνωστά ως καΐκια, τα οποία δεν ξεπερνούν τα οκτώ μέτρα σε μήκος. Ο δημοφιλέστερος τρόπος αλίευσης με καΐκια είναι η χρήση των διχτυών. Για κάθε αλιευτικό είδος γίνεται χρήση του αντίστοιχου ειδικά κατασκευασμένου διχτιού. Τα είδη των ψαριών που αλιεύονται με τον συγκεκριμένο τρόπο ποικίλλουν: μπαρμπούνια, κουτσομούρες, τσιπούρες, γλώσσες, σουπιές, γαρίδες κ.α.

Ένας άλλος τρόπος αλίευσης είναι το παραγάδι. Πρόκειται ουσιαστικά για μία κατασκευή από πετονιά και αγκίστρια διαφορετικού μεγέθους που αντιστοιχούν σε διαφορετικά είδη αλίευσης. Η αλίευση με παραγάδι ενδείκνυται για την αλίευση ψαριών μεγάλου μεγέθους όπως: τσιπούρες, λαβράκια, μπακαλιάρους, φαγκρί, ξιφίες, τόνους, λυθρίνια, ζαργούς κ.α.

Το πυροφάνι αποτελεί έναν ακόμη τρόπο αλίευσης που πραγματοποιείται μόνο κατά την διάρκεια της νύχτας με την χρήση βάρκας και μίας λάμπα με έντονο φως. Ο ψαράς εξοπλισμένος με καμάκι προσπαθεί να εντοπίσει τα ψάρια με το φως της λάμπας στο βυθό. Τα ψάρια θαμπώνονται με το φως και ακινητοποιούνται, ενώ ο ψαράς τα χτυπάει με το καμάκι. Με το πυροφάνι πιάνονται συνήθως: μουρμούρες, τσιπούρες και λαβράκια.

Το ταλιάνι αποτελεί ουσιαστικά έναν πλαισιωμένο θαλάσσιο χώρο, ο οποίος αποτελείται από δίχτυα και ξύλινους πασσάλους που συνδέονται μεταξύ τους με σύρμα ή σχοινί. Τα δίχτυα είναι τοποθετημένα με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε το ψάρι να μη μπορεί να βρει διέξοδο. Συνήθως πιάνονται μουρμούρες, λαβράκια, κεφαλόπουλα.

Ένας ακόμη τρόπος αλίευσης είναι η λαμπούτα. Ο ψαράς ρίχνει τα δίχτυα σχηματίζοντας ένα Π. Στην αρχή και στο τέλος κάθε διχτυού τοποθετεί μία σημαδούρα και ένα θαλασσοφάναρο. Ο ψαράς μπαίνει μέσα στο Π και με ένα χωνί χτυπάει το νερό τρομάζοντας τα ψάρια που πιάνονται στα δίχτυα. Με τη λαμπούτα πιάνονται όλα τα είδη των ψαριών.

Αλιευτικός στόλος

Η αλίευση με μηχανότρατα είναι ένας από τους πιο γνωστούς τρόπους ψαρέματος, στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη. Η χρονική περίοδος ψαρέματος με μηχανότρατα διαρκεί συνήθως οκτώ μήνες, από την 1η Οκτωβρίου ως την 31η Μαΐου. Ο αλιευτικός εξοπλισμός μιας μηχανότρατας είναι τα συρματόσχοινα, οι πόρτες, τα σχοινιά και η τράτα (δίχτυα και σάκος).
Η τράτα αποτελεί βασικό εργαλείο για το ψάρεμα καθώς είναι κατασκευασμένη με τέτοιο τρόπο ώστε να «σέρνεται» ανοιχτή στο βυθό πιάνοντας τα ψάρια που βρίσκονται εκεί. Η μηχανότρατα ψαρεύει τόσο σε βαθιά όσο και σε ρηχά νερά όλο το 24ωρο χωρίς διακοπή εφόσον οι καιρικές συνθήκες το επιτρέπουν. Με την μηχανότρατα ψαρεύονται γαρίδες, σαυρίδια, γοβιοί, καραβίδες, μπακαλιάροι, μπαρμπούνια, κουτσομούρες, πεσκανδρίτσες, μοσχιοί κ.ά.

Η αλίευση με γρι- γρι αποτελεί τρόπο ψαρέματος που πραγματοποιείται από την επιφάνεια της θάλασσας έως και 40 μέτρα βάθος από αυτήν. Η περίοδος ψαρέματος με γρι- γρι διαρκεί περίπου 8 μήνες το χρόνο από την 1η Μαρτίου μέχρι και την πανσέληνο του Νοεμβρίου.
Το ψάρεμα με γρι- γρι στηρίζεται σε ένα σύστημα που χρησιμοποιεί δυνατό φως που εκπέμπουν λάμπες με σκοπό να προσελκύσει τα ψάρια, για τον λόγο αυτό αποφεύγεται το ψάρεμα όταν έχει πανσέληνο καθώς το φως των λαμπών δεν έχει αποτέλεσμα. Το γρι- γρι δουλεύει περίπου 25 νύχτες το μήνα και σταματάει τις 5 νύχτες που έχει πανσέληνο. Κύριο εξάρτημα αυτής της μεθόδου ψαρέματος είναι τα ρομπότ δηλαδή μικρές πλωτές σχεδίες που πάνω τους έχουν μια φιάλη προπανίου και λάμπες. Παράλληλα, ένα εξίσου σημαντικό εργαλείο αποτελεί ένα μεγάλο δίχτυ, το οποίο φέρει στο επάνω μέρος του φελλούς, ενώ το κάτω μέρος του είναι βυθισμένο με βαρίδια και σιδερένιους κρίκους μέσα απ’ τους οποίους περνάει ένα συρματόσχοινο, το οποίο «σουρώνει» το κάτω μέρος του διχτυού να μαζεύεται και να κλείνει σαν σάκος. Με το γρι- γρι αλιεύονται τα λεγόμενα «αφρόψαρα» δηλαδή σαρδέλες, γαύροι, σαυρίδια, κολιοί, γόπες κ.ά.